Winkelmand

Geen producten in je winkelmand.

‘Zo mevrouw, u heeft een mooie auto!’ Ik sta te tanken bij het pompstation op de hoek van ons industrieterrein. ‘Mevrouw, u heeft wel een heel dikke auto. Hoe komt u hieraan?’, vraagt een onbekende vrachtwagenchauffeur. Ik reageer: ‘Hoe ik aan mijn wagen kom? Gewoon van een oude rijke vent gekregen. Wat had u anders gedacht?’ De chauffeur kijkt me indringend van top tot teen aan en loopt weg. Vrijdagmiddag, mijn collega loopt ons kantoor binnen. ‘Goh, Kristel heb jij toevallig met een chauffeur gesproken bij het benzinestation op de hoek?’ ‘Ja’, zeg ik. ‘Waarom vraag je dat?’ Mijn collega antwoordt: ‘Die man stond aan onze balie voor het lossen van een container en hij vertelde nogal een bizar verhaal. Hij vroeg een aantal keer van wie die zwarte auto is, geparkeerd voor onze voordeur. Ik wilde er eerst geen antwoord op geven, maar hij bleef aandringen. Hij moest en zou weten van wie die Porsche is.’ Ik vroeg hem: ‘En? Wat heb je gezegd?’ Hij antwoordt: ‘De waarheid, dat die auto van onze directrice is. De chauffeur vond dit nogal vreemd, want hij was deze week een jonge vrouw met lang donker haar op hoge hakken tegengekomen bij de benzinepomp en hij dacht dat ze een prostituee was. Of een golddigger, zo’n jonge vrouw die met een oude kerel getrouwd is voor het geld. Ik heb tegen hem gezegd dat hij zich wel vergist moest hebben en dat de auto echt van jou is.’ Ik moest hard lachen. ‘Ken jij die man dan?’, mompelt mijn collega. Ik antwoord: ‘Stel je achterlijke vragen, dan moet je ook niet verbaasd zijn om een dwaas antwoord terug te krijgen, toch?’ Mijn collega kijkt verward. ‘Nu begrijp ik het helemaal niet meer’, sist hij. Ik leg het hem uit. ‘Heel simpel. Wat zou jij antwoorden op de vraag: ‘’Hoe kom je aan die auto?’’ Maar jij bent een man, dus aan jou vragen ze dat soort idiote dingen niet!’ Hij lijkt het te snappen: ‘Oké, daarom ging de chauffeur helemaal verbouwereerd weg, zich excuserend dat hij zich inderdaad had vergist.’ ‘Haha’, glimlach ik terug. De volgende keer dat die chauffeur een vrouw in een Porsche ziet rijden, zal hij niet meer vragen of ze een dame van lichte zeden is. Hij heeft zijn lesje wel geleerd.’ Hij grapt terug: ‘Ik weet het wel zeker. Je had zijn gezicht moeten zien toen ik zei dat jij de eigenaar van deze zaak bent.’ Waarom kunnen vrouwen niet in dure auto’s rijden? Een Marokkaan in een Mercedes is toch ook niet automatisch een crimineel? En de BMW van een jonge gast is niet altijd een verjaardagscadeautje van zijn pa. De jonge kerel kan een succesvolle zakenman zijn of profvoetballer. Toch heerst er een taboe op vrouwen in luxe auto’s. Het aanschaffen van de auto alleen al is problematisch. Autoverkopers hebben geen oog voor de vrouw. Ze staan enkel tegen de echtgenoot te praten over velgen, het brandstofverbruik en het vermogen van de bolide. Bij de aankoop van mijn Porsche zei mijn man daarom ook: ‘Sorry, maar dit is onbeschoft en discriminerend. De wagen gaat het nieuwe speeltje van mevrouw worden. Stel de vragen aan haar.’ Hebben vrouwen geen verstand van auto’s? Flauwekul! Kiest ze een auto enkel omdat de kleur haar bevalt? Dat geloof je toch zelf niet. Vrouwen maken wel degelijk bewuste keuzes bij de aankoop van hun wagen. Enkel mannen doen zich beter voor en bluffen dat ze meer verstand hebben van auto’s dan vrouwen. Dat is het enige verschil. De verkopers in de garage waar ik vaste klant ben zijn gelukkig wel vrouwvriendelijk. Ik ben een van de jongste klanten en ze zijn zelfs vriendelijker tegen mij dan tegen mijn echtgenoot. Gelukkig bestaan er nog normale, niet vooringenomen autoverkopers, al is dit soort met uitsterven bedreigd. Wel zijn er veel misverstanden rond vrouwen en auto’s: een vrouw kan een dure auto niet zelf betalen, ze is niet in staat de bolide zelf aan te schaffen en ze is zelfs beter af met een kleinere (lees: goedkopere) auto, anders kan ze hem niet parkeren. Zie je twee auto’s op de oprit van een woonhuis staan, dan is de kleinere wagen van mevrouw en de grote bolide van de heer des huizes. Een auto is een teken van status. Mannen stoppen vrouwen nu eenmaal graag in een kleine Mini. Een vorm van machtsvertoon en onderdrukking. Maar dames, dat gebeurt alleen als je dit ook zelf toelaat. Er is niks mis met een flamboyante autosmaak, ook niet als die smaak van een vrouw is. Het is niet waar dat een kleine Clio de perfecte vrouwenauto is. Vrouwen rijden helemaal niet graag in een kleine auto. Mannen willen altijd in een grotere wagen rijden dan hun vrouw. Het bekende mannelijke haantjesgedrag komt dan naar voren. Kleine auto’s zouden makkelijker te parkeren zijn en praktischer zijn voor een vrouw. Allemaal vagen redenen om goed te praten dat er tegen de vrouw gediscrimineerd wordt. SUV’s zijn vaak standaard voorzien van achteruitrijd-camera’s, automatisch inparkerende auto’s worden meestal gekocht door mannen. Maar er passen volgens mij  meer boodschappentassen in die grote auto dan in die mini. Is dat niet juist vrouwvriendelijker? Waar moet je als dame anders al je winkeltassen laten? Geen excuses meer: een vrouw mag ook in een grote auto rijden. Kristel Groenenboom schreef een boek over vooroordelen tegen vrouwen aan de top: 'Mag ik meneer Kristel even spreken?' Je kunt het boek hier bestellen.

Management & Leiderschap

Hoe kom jij als jongedame aan die dure auto?

Die vraag schoot bij ondernemer Kristel Groenenboom in het verkeerde keelgat. Als hoofd van het bedrijf krijgt ze dit soort...

author Kristel Groenenboom

clock 4 min

We krijgen vandaag een ISO-controle op de zaak. Een garantie voor klanten dat wij werken volgens een vast kwaliteitssysteem. In de kantine is onze interieurverzorgster bezig de voorbereidingen te treffen om de inspecteur straks in te pakken met een grote pan erwtensoep en oer-Hollandse kroketten. We gaan in ieder geval proberen om de inspecteur op een onschuldige manier in een goede bui te krijgen. Misschien controleert hij wel iets milder vandaag. Vorig jaar was hij in een slecht humeur en maakte hij er een heel probleem van dat op een standaardformulier de bladzijdenummering bovenaan stond in plaats van onderaan. Hij kon echt niet lachen om mijn ietwat bijdehante opmerking om gewoon het blad om te draaien. Maar, dit was niet volgens ons 'ISO-handboek'. Ondertussen heeft de inspecteur mijn collega gesproken en roept triomfantelijk uit: ‘Jullie kijken er vast al de hele week naar uit om straks met mij een keuringsronde door de fabriek te lopen. Ik ga mijn werkschoenen even aandoen en dan kom ik eraan.’ Mijn collega lacht zuur terug. Zou de inspecteur een vermoeden hebben door deze cynische opmerking te plaatsen? Zou hij weten dat we hem wel kunnen schieten vandaag en absoluut geen zin hebben in de controle? Net als een belastingcontroleur en de arbeidsinspectie, die weten toch ook donders goed dat niemand hun graag ziet komen op een bedrijf. Dit is niet persoonlijk bedoeld, maar zo’n controle is gewoon oersaai werk. Al snel verschijnt de controleur terug op kantoor: ‘Ik heb mijn muts maar opgezet. Het is zo koud vandaag. Ik dacht er eerst aan om mijn Jagermeister-muts op te zetten, die is warmer. Dat komt misschien een beetje raar over’, grapt hij. Even later zien we twee mutsjes rondlopen over ons terrein: mijn collega met zijn grote zwarte muts op zijn hoofd en de ISO-inspecteur met een oranje hoofddeksel met oortjes. Terwijl ik uit het raam sta te kijken, ben ik heel blij dat ik vandaag de rondleiding niet hoef te doen. Al die irritante vragen beantwoorden: ''Hoe verwerken jullie de laatste aanpassingen in de fabriek op de constructietekeningen? Zijn jullie klanten echt zo tevreden als dat jullie zeggen? Hoe waarborg je de kwaliteit van uitbesteed werk?'' Het zijn allemaal punten die voor ons vanzelfsprekend zijn, maar nu allemaal op papier moeten staan. Er gaat komend jaar nog meer administratieve rompslomp bij komen. We moeten overschakelen naar een nieuwe ISO-norm, waarbij we een uitgebreide SWOT-analyse moeten maken met SMART-doelstellingen en de risico’s van al onze stakeholders in kaart moeten brengen. We gaan ons in ieder geval niet vervelen. Alleen deze keer opletten dat ik de nummering onderaan de pagina zet in plaats van bovenaan. Het is maar dat de procedure juist gevolgd wordt, toch? Na een uur komen de twee mutsjes het kantoor weer binnen. ‘Zo, wat een mooie ontwikkelingen allemaal. Uw collega heeft jullie nieuwe project helemaal uit de doeken gedaan. Heel indrukwekkend. Alleen kan ik nu onderzoek en ontwikkeling niet meer uitsluiten in de controle. Hier gaat u volgend jaar ook op gecontroleerd worden bij de audit. Volgens uw collega geen probleem, want jullie werken toch al helemaal volgens de ISO-norm.’ O, nee. Nu kan ik voor onderzoek en ontwikkeling van nieuwe producten ook procedures en interne audits gaan opstellen. Ik heb nu al een heel boekwerk verzamelt met documentjes en checklists van interne audits en andere ISO-voorschriften. Mijn collega is iets te enthousiast geweest vandaag met de rondleiding door ook onze nieuwe producten te laten zien. Ik begrijp dat hij hier trots op is, maar ik heb jarenlang moeite gedaan dit onderdeel uit ons verrekt dikke ISO-handboek te houden. Nu heb ik volgend jaar nog meer administratieve rompslomp. ‘O, ja Kristel. Nog een kleine opmerking. Op de klantenevaluatie staat het verkeerde jaartal onderop de pagina. Gewoon even opletten voor volgend jaar. Dit keer zie ik het door de vingers. En trouwens, heerlijke erwtensoep. Kun je mij het recept hiervan nog even doormailen?’ We zullen maar niet prijsgeven dat het soep uit blik is nu de audit uiteindelijk goed is verlopen.

Columnisten & Experts

We kunnen de ISO-controleur wel weer schieten

We krijgen vandaag een ISO-controle op de zaak. Een garantie voor klanten dat wij werken volgens een vast kwaliteitssysteem. In...

author Kristel Groenenboom

clock 2,5 min

Ik kan daar zo chagrijnig van worden. Een hele berg papier, daar moet je eerst 10 minuten doorheen bladeren om er dan achter te komen dat je enkel 1 A4-tje moet terugsturen als werkgever. De rest van de bladzijden zijn meegestuurd ter verdediging van de torenhoge incassokosten. Vordering motorvoertuigenbelasting We gaan eerst maar even bellen naar dit gerechtsdeurwaarderskantoor, zodat ik straks mijn medewerker meer uitleg kan geven over deze brief. Gelukkig krijg ik een vriendelijke mevrouw aan de telefoon, die bereidt is om het dossier er direct even bij te pakken. Ze zegt: ‘Mevrouw Groenenboom, dit betreft een vordering van niet-betaalde motorvoertuigenbelastingen. Wilt u zo snel mogelijk alle papieren terugsturen en dit in orde maken?’ Ik antwoord: ‘Ja, ik ga mijn best doen.’ Even later confronteer ik mijn werknemer hiermee en hij verklaart helemaal geen auto of enig motorvoertuig te hebben. Opmerkelijk, ik heb toch echt een loonbeslag gekregen voor een auto die ingeschreven staat op de naam van mijn medewerker en dit zal toch betaald moeten worden… Alimentatie Woensdagochtend krijg ik weer een brief van een incassobureau. Het zal toch niet waar zijn: de volgende. Dit keer betreft het een echtelijke scheiding waarbij er een achterstand is met de betaling van alimentatie. Blijkbaar loopt hier al een hele gerechtelijke procedure over, die al jaren aansleept. Gezellig, nu zijn we als werkgever beland in een heel web van privéproblemen, die ons eigenlijk helemaal niks aangaan. Enkel draag je wel iedere keer de eindverantwoordelijkheid over het oplossen van loonbeslag. Als er niet betaald wordt of je vult de papieren niet braaf in, dan is het bingo. Voor je het weet word je als bedrijf zelf aansprakelijk gesteld. Werknemer wil niet betalen Dit keer weet mijn medewerker wel af van het bestaan van de vordering, enkel wil hij absoluut niet betalen. ‘Als jullie dit van mijn salaris inhouden, dan ben ik mijn geld kwijt en zwaait er wat.’ Hij maakt gelijk van zijn probleem nu óns probleem. Ondertussen weet ook heel het bedrijf af van het loonbeslag door zijn geschreeuw op kantoor. We hadden dit ook discreet kunnen oplossen, maar meneer kiest anders. ‘Ik ga mijn advocaat bellen, hij moet dit oplossen. Ik ga dit absoluut niet betalen. En indien jullie dit betalen, dan pik je mijn geld. Gewoon diefstal’, roept mijn oververhitte medewerker. Ik probeer hem nog een keer rustig uit te leggen dat de rechter al een uitspraak heeft gedaan in zijn zaak en dat dit echt betaald moet worden. Wij als bedrijf kunnen hier ook niks aan doen. Het schaap is ondertussen al verdronken, de deurwaarderskosten zijn al zo hoog opgelopen dat de vordering al meer dan verdubbeld is ten opzichte van het oorspronkelijke bedrag. Verdienen aan loonbeslag Schandalig gewoon die hele schuldenindustrie hieromheen. Deurwaarders en incassobureaus verdienen dik aan niet-betaalde facturen. Je kunt het zien als een afstraffing van het niet betalen van je rekeningen, maar de bedragen die daarvoor in rekening worden gebracht zijn soms echt moordend. De schulden stapelen alleen maar op zodat het volgende loonbeslag weer ontstaat. Een hele kettingreactie is ontketend. Oplossing We hebben al van alles geprobeerd: een vriendelijke dame langs sturen bij de werknemer thuis om samen een huishoudelijke begroting op te stellen, om te helpen met alle ongeopende post of als werkgever de schuld voorschieten en later verrekenen met zijn salaris. Allemaal aangereikte hulpmiddelen die niet geholpen hebben, tenminste niet bij ons. Op de één of andere manier zijn het altijd dezelfde mensen die loonbeslag aan hun broek hebben hangen. Na Kerstmis en het jaarlijkse bouwverlof stijgt standaard het aantal loonbeslagen. We bereiden ons er geestelijk al op voor. Hoe gaan we dit slechte nieuws dit keer vertellen aan onze medewerker? Hoe gaat hij hierop reageren? Dat wordt weer een leuk gesprek. Vrijdagmiddag, de postbode komt fietsend voorbij. Mopperend komt mijn collega binnen: een nieuwe enveloppe van dezelfde gerechtsdeurwaarder. ‘Oh nee. Het lijkt niet te stoppen’, verzucht ik. Snel open ik de brief en lees hardop voor: ‘Geachte mevrouw Groenenboom, de vordering is voldaan. Het loonbeslag is hiermee opgeheven.’ Mijn andere collega komt erbij staan: ‘Ja, wist je dat dan niet? Jan is erachter gekomen dat hij toch een auto op zijn naam had staan. Vergeten uit te schrijven bij de verkoop…’

Columnisten & Experts

Loonbeslag van je werknemer, hoe ga je ermee om?

Het is weer prijs op maandag: een enorm dikke enveloppe bij de post. Je hoeft de brief nog niet te...

author Kristel Groenenboom

clock 3 min

Publiciteit

Columnisten & Experts

Gratis publiciteit is niet altijd goed

De verleiding ligt op de loer als een journalist je benadert voor een artikel. Iedere ondernemer wil gratis publiciteit, toch?...

author Kristel Groenenboom

clock 3,5 min

Columniste Kristel Groenenboom wordt lastig gevallen over een referentie. Kun je eerlijk zijn over oud-medewerkers als deze het slecht bij je hebben gedaan?

Columnisten & Experts

Eerlijke referenties, bestaan die nog?

Ondernemer Kristel Groenenboom schrijft in haar columns over haar ervaringen in het bedrijfsleven. Dit keer ontvangt ze een vreemd telefoontje...

author Kristel Groenenboom

clock 2,5 min

Columnisten & Experts

Dienstverleners zijn net duur betaalde vrienden

Bij het kiezen van een zakelijke dienstverlener wordt de persoonlijke klik te vaak onderschat. Wie wil er immers zaken doen...

author Kristel Groenenboom

clock 2 min

Columnisten & Experts

Wat zit er in de kerstdoos dit jaar?

Ondernemer Kristel Groenenboom is druk bezig met de kerstvoorbereidingen voor haar containerbedrijf. Ze vraagt zich in deze column af wat...

author Kristel Groenenboom

clock 3,5 min

De laatste tijd bestaat mijn leven uit enorme contrasten en uitersten. De ene dag zit ik met mijn man in het ziekenhuis, omdat hij zichzelf per ongeluk in zijn been gezaagd heeft. Het volgende moment ben ik onderweg naar de regeringslunch van het staatsbezoek Nederlands - België. Onderweg in de auto zoek ik nog snel even op hoe je Máxima en Mathilde eigenlijk aan moet spreken. Iets waar ik de vorige keer met mijn ontmoeting met Rutte totaal geen rekening mee had gehouden en ik weer aan het jij/je-en ben geweest. Al snel bleek tijdens de lunch dat mijn buurman ook wat last had van de etiquette en zich herhaaldelijk vergiste in wijnglas. Die tafels zijn ook zo dubbel en dik gedekt, maar vaak ietwat verwarrend. Klanten Het gezelschap aan tafel is divers: havenmannen, baggeraars, politici en ik als containerexpert. Na een paar vluchtige foto’s te schieten van onze Max, moeten er toch een paar serieuze onderwerpen op tafel komen. Ieder doet zijn verhaal over samenwerkingsverbanden tussen Nederlandse en Belgische havens, het belang van zuinig omgaan met ons drinkwater en het beschermen van onze Nederlandse innovatieve producten voor de kopieer-grage Chinezen. Tijdens het gesprek kom ik er al snel achter dat er indirect een klant aan tafel zit, dus zelfs hier kan ik een poging doen om containers te verkopen. Niet geschoten is altijd mis. Tussendoor nog even een schuine blik werpen op de ernstig kijkende koningin Mathilde die druk in gesprek is met onze koning Willem-Alexander. Oeps, mijn overbuurman denkt al dat ik naar hem aan het lonken ben. Dat was niet de bedoeling. Afspraak Het volgende onderwerp is circulaire economie. Volgens minister Schultz van Haegen gaat dit een hot topic worden tijdens de komende verkiezingen. Ze voegt daaraan toe dat ondernemers nu plannen en ideeën mogen afschieten, zodat de politici inspiratie hebben om hun partijprogramma’s mee te vullen. ‘Het luikje gaat even open en is na de verkiezingen weer vier jaar dicht.’ Toch een gevaarlijke opmerking aan een ondernemingstafel: zoiets hoef je hier geen twee keer te zeggen. Onder de genodigden is een rasondernemer. Hij is overduidelijk van de categorie: nog fanatieker dan mijn vader. Hij heeft een hele map bij zich met documentatie voor de minister en een oplossing voor een zakelijk dilemma. Het lijkt te werken: hij krijgt direct een afspraak op haar kantoor en de minister stopt de map in haar aktetas. Maar ondernemer of niet, zelfs hij kan de verleiding niet weerstaan om een foto te maken van Maxima. ‘Voor mijn vrouw,’ verontschuldigt hij zich lachend. Het zal wel.

Columnisten & Experts

Rasondernemer of niet: iedereen is gecharmeerd van Máxima

Zegt de minister tijdens een regeringslunch dat ondernemers nu plannen mogen afschieten, dan laat niemand deze kans onbenut.

author Kristel Groenenboom

clock 2 min

Een gymcontainer. Een betonlaboratorium-container voor de aanleg van wegen in Dubai. Een duikerscapsule in een container. Je kan het zo gek niet bedenken of wij bouwen het. Die ideeën komen natuurlijk niet aanwaaien en er gaat veel energie zitten in het uitwerken van offertes. Des te zuurder is het als een project niet doorgaat of als een handige inkoper met je innovatieve idee aan de haal gaat. Waarom vragen jullie geen vergoeding voor die calculaties, kun je zeggen. Tsja, zo werkt het nu eenmaal niet. Bij aanbestedingen krijg je ook geen troostprijs als je naast de opdracht grijpt. Dat hoort bij het spel. Je moet praten als Brugman om meerwerk verkocht te krijgen Regelmatig komen bij innovatieve projecten meerkosten kijken. De klant wil tijdens de bouw ineens de tekening aanpassen. Dat kan, maar zie het allemaal maar betaald te krijgen. Logischerwijs zou je zeggen: wat je bijbestelt, moet je ook betalen. Maar in de praktijk moet je praten als Brugman om al het meerwerk verkocht te krijgen. Dan heb je er nog klanten bij die gemene inkoopvoorwaarden er doorheen proberen te drukken. Of je het complete tekeningenpakket af wil geven na afloop van de opdracht, zodat ze de volgende keer kunnen gaan shoppen bij de concurrentie. Nog zo’n pijnpunt: levertijd. Als de klant zelf gaat bijbestellen of de specificatie wijzigt, zie dan maar eens op tijd te leveren. Deze week moesten we ineens een compleet project wijzigen. De internationale klant wilde toch een ander type container: met dubbele deuren in plaats van enkele. Je zou denken: simpel opgelost, maar niks is minder waar. Vier gemodificeerde containers waren bijna klaar en aan containers met dubbele deuren is bijna niet te komen. Bovendien stond nu een ploeg in de lucht te kijken omdat deze opdracht ineens werd stopgezet. De klant gaat nu ook de vier halfverbouwde containers betalen. Maatwerk, dus daar kunnen we verder niet veel meer mee. Je moet dan toch alle zeilen bijzetten om alles netjes op te lossen en wederom betaald te krijgen. Kortom: innovatie kost altijd geld. Willie Wortel zijn alleen is niet genoeg om innovatief bezig te zijn. Vernieuwen en bedenken is stap 1; winstgevend blijven en je innovatieve product met een goed rendement verkopen is veel moeilijker. Het helpt om een beetje praktisch te denken. Of we een antidiefstal-coating konden leveren, vroeg een klant laatst. ‘Dit staat zo in ons bestek.’ Na een poging om niet te lachen, kwamen we erachter dat ze een anti-graffiti-coating bedoelden. Nu denken wij graag in oplossingen in plaats van in problemen. Het is inderdaad wel handig als een container voorzien is van een anti-graffiti-coating. Die bestaat trouwens allang op de markt. Dus Willy Wortel mag thuisblijven. Nu nog zorgen dat wij de meerkosten van die coating betaald krijgen.

Columnisten & Experts

Innovatie is lastig als de klant de meerprijs niet wil betalen

Kristel Groenenboom wil best innoveren, maar de klant moet er wel aan meebetalen.

author Kristel Groenenboom

clock 2 min

Columnisten & Experts

De regels bij familieleden die je bedrijf financieren

Fantastisch als je familie wil investeren in je bedrijf, toch? Dit zijn de voor- en nadelen volgens ondernemer Kristel Groenenboom.

author Kristel Groenenboom

clock 2 min

Management & Leiderschap

Kleur bekennen: in welk hokje pas jij?

Klant: ‘Je bent nogal geel vandaag.’ Ik: ‘Hoezo? Ik mankeer toch niks aan mijn lever?’ Klant: ‘O, nee. Het was...

author Kristel Groenenboom

clock 2,5 min

Management & Leiderschap

Een dag zonder internet blijkt ook zo zijn voordelen te hebben

Wat als het internet uitvalt? Onderneemster Kristel Groenenboom ontdekt dat er niet alleen maar nadelen aan zitten. Grote stress op...

author Kristel Groenenboom

clock 3 min

Management & Leiderschap

Kristel Groenenboom vindt een vechtersmentaliteit belangrijker dan talent

Kristel Groenenboom rekent in deze column af met talent. Een 'klik' en een vechtersmentaliteit vindt ze veel doorslaggevender. 'Wat is...

author Kristel Groenenboom

clock 3 min

Management & Leiderschap

Kristel Groenenboom zoekt een straler. Het uitzendbureau heeft de ‘perfecte kandidaat’

Kristel Groenenboom ervaart de war for talent aan den lijve. Een straler is nog niet zomaar gevonden, en zeker niet...

author Kristel Groenenboom

clock 3,5 min