Winkelmand

Geen producten in je winkelmand.

digitaal samenwerken

Management & Leiderschap

Deze vorm van leiderschap is nodig bij digitaal samenwerken

De digitale transformatie verandert onze werkomgeving en de relaties tussen klanten, medewerkers en stakeholders. Het vereist ook een nieuwe vorm...

author Bjorn Cocquyt

clock 2 min

De zakenwereld is een ‘doe-wereld’. Een kracht die onder dreiging van een brandend platform – hoe ironisch – genaamd digitalisering al snel verandert in een beperking: topdown, urgentie-gedreven ingrijpen met beproefde methoden. Provocerend gezegd: als een kip zonder kop. Ik roep op tot ‘stop en denk!’ Gemakkelijk in een column. Maar er is moed voor nodig om in de ‘disruptieve kerk’ van de zelfverklaarde predikers van de vierde industriële revolutie te zeggen dat digitaal eigenlijk maar een slap aftreksel van analoog is, dat op zijn beurt weer een kopie van de werkelijkheid is. En dat het niet bepaald van wijsheid getuigt om technologie die vooralsnog niet tot productiviteitsstijging heeft geleid, tot heilige graal te verklaren. Plotseling is alles Digitaal. Onze strategie, onze transformaties, ons leiderschap, ja zelfs onze cultuur. En wat niet digitaal is, is dús achterhaald, traag, gedoemd te mislukken. Serieus? Ja, de VUCA-aanhangers zijn bloedserieus. Niemand trekt nog in twijfel dat de wereld Volatile, Uncertain, Complex, and Ambiguous is, met digitalisering als drijvende kracht. Iedereen begint zijn jaarverslag, artikel of presentatie met ‘in een wereld waarin veranderingen sneller en ingrijpender zijn dan ooit’. Maar is dat waar? Of leiden we aan chronocentricity? Zijn we geobsedeerd met onze eigen tijd, er werkelijk van overtuigd dat de periode waarin wij leven de belangrijkste, meest dynamische periode ooit is? Vooral in de zakenwereld is die neiging groot. Een variant op deze vorm van chronocentrisme is om de eigen leeftijdsgroep superieur te achten aan andere: ‘de jeugd van tegenwoordig ontbeert arbeidsethos’ is een bekend voorbeeld van een uitspraak die voor het eerst gedocumenteerd is in de tijd van Socrates... Chronocentrisme laat geen ruimte voor historisch besef. Hoe ‘VUCA’ was het leven tijdens de industriële revolutie? En welke impact hadden technologische vernieuwingen als de boekdrukkunst, elektriciteit, riolering of de auto? De financiële crisis heeft ons geleerd dat de geschiedenis zich herhaalt en lessen bevat die ons vermogen risico’s te managen drastisch zouden kunnen vergroten. Maar gebrek aan zelfrelativering is een kenmerk van chronocentrisme. Wie beweert dat de wereld net zo goed CUSE is als VUCA, net zo goed Calm als Volatile, Unchanging als Uncertain, Simple als Complex en even Explicit als Ambiguous, kan rekenen op hoongelach. Is het tempo er niet behoorlijk uit? Robert J. Gordon (Rise and Fall of American Growth), bijvoorbeeld, beweert dat het laaghangende fruit al is geplukt en dat technologische vernieuwing vanaf nu traag zal zijn. Bovendien, door de eeuwen heen verandert er toch ook heel veel niet? Menselijke behoeften zijn behoorlijk stabiel, van brood op de plank, een dak boven ons hoofd en een gemeenschap om bij te horen tot bevredigende dagelijkse bezigheden en de ruimte om ons te ontplooien. En gelet op de stijgende levensverwachting slagen we – in ons deel van de wereld – steeds beter in de vervulling daarvan zonder gevaar voor eigen leven. Ook onze dagelijkse gewoonten zijn tamelijk veranderingsresistent. Wat we eten, hoe we ons kleden en verplaatsen. Overigens denk ik dat er voldoende – te veel! – plaatsen op de wereld zijn waar mensen ongezien zouden tekenen voor ons toch ietwat verwende VUCA-gevoel. Chronocentrisme gecombineerd met urgentie: een recept voor slecht doordachte verandering. Juist dat wat fundamenteel en stabiel is, wordt onvoldoende meegenomen. Het begint met tijd nemen. Voor helder denken. Wat is digitaal eigenlijk? En wat analoog? Is een platform niet eigenlijk een gemonopoliseerde virtuele marktplaats? En is digitale transformatie niet gewoon een ander woord voor automatiseren?

Columnisten & Experts

Waarom digitalisering vraagt om moedige ‘stop en denk!’ leiders

Het is moeilijk om in deze tijd even stil te staan aan na te denken als leider. Toch zouden we...

author Ronald Meijers

clock 2,5 min

Management & Leiderschap

Opinie: Digitale transformatie zou persoonlijke interactie juist moeten versterken

Het Amerikaanse onderzoeksbureau Gartner voorspelt dat 80 procent van alle klantrelaties en –conversaties in 2020 zonder menselijke interactie verloopt. Hoe...

author Redactie

clock 3 min

In onze beroepsbevolking werkt een op de twintig Nederlanders in de ICT. In absolute getallen zijn dat 422.000 mensen in 2016. Vijf jaar daarvoor stond de teller op 362.000. Daarmee staat Nederland op de vijfde plek binnen Europa, volgens statistiekbureau Eurostat. De eeuwig voortdurende discussie of technologie nu banen oplevert of banen kost, zal met deze cijfers niet ophouden. Zelfs de wetenschap is daar nog niet uit. Ik durf de stelling aan dat technologie ons meer maar vooral leuker werk oplevert. ICT-werkgelegenheid gaat ook gepaard met uitdagingen. Denk aan het gebrek aan vrouwen in onze sector, mismatch tussen vraag en aanbod en de zorg om de middengroepen. Die problemen vragen om meer aandacht en actie. 85 procent van de ICT-professionals is man. Ondanks alle goedbedoelde initiatieven om meer vrouwen aan te trekken in de technologie, lijkt het percentage vrouwen niet toe te nemen. Dan helpen berichten van seksuele intimidatie in de ICT-branche natuurlijk ook niet. Toch ben ik ervan overtuigd dat we komende jaren meer vrouwen gaan zien in de ICT. Al was het alleen al omdat digitalisering nog veel meer integraal onderdeel wordt van onze samenleving. De millennials, ofwel de ‘digital natives’ onder ons, groeien er mee op. ICT-onderwijs vanaf de basisschool ín de klas en vooral digital natives vóór de klas moeten daarbij helpen. Aansluiting vraag en aanbod kost tijd Het grote verschil tussen vraag en aanbod in de technologiesector is helaas niet een-twee-drie opgelost. Ontwikkelingen op het gebied van cloud, data-analytics, internet-of-things en robotica zijn nauwelijks bij te houden. Zo verwachten wetenschappers dat data-analist het belangrijkste beroep van de eeuw wordt. Slechts 20 procent van de vraag naar data-analisten wordt nu ingevuld. En zelfs dit beroep is inmiddels een containerbegrip, want grofweg maken we onderscheid tussen de technologen die algoritmes schrijven om data te ontsluiten, statistici voor het ontdekken van patronen en een groep die de informatie omzet in creativiteit. Tja, de vraag is of dat allemaal ICT-banen zijn. Het bevestigt eens te meer dat technologie integraal onderdeel is van ons werk. Met om- en bijscholen gaan we het niet meer inhalen. Ook hiervoor geldt dat onderwijs vanaf de basisschool radicaal aangepast moet worden aan de digitale samenleving. ICT is van ons allemaal Tenslotte is er de zorg om lager en middelbaar opgeleid personeel. 57,4 procent van de Nederlandse ICT’ers is hoog opgeleid. Dat is ver boven de 36 procent van de totale beroepsbevolking. Als we willen dat veel mensen mee kunnen in de digitale samenleving, moeten we ook lager en middelbaar opgeleide mensen verwelkomen in deze sector. Dat kan. Als technologie steeds meer deel uitmaakt van primaire processen in ons dagelijks doen en laten, moeten de laag- en middelbaar opgeleide mensen daar ook van profiteren. Ik realiseer me dat veel banen ingeruild worden voor robots. Tegelijkertijd wordt technologie steeds gebruiksvriendelijker. ICT is zeker niet altijd hogere wiskunde. En voor elke oplossing ontstaat een nieuw probleem. Neem de groeiende aandacht voor digitale veiligheid. De komende jaren hebben we veel cybersecurity kennis nodig die vanuit alle opleidingsniveaus kan komen. Daar moet wel aan gewerkt worden. Dus ook het lager- en middelbaar onderwijs heeft nog flink wat te doen. Wie weet praten we over 10 jaar niet meer over meer of minder ICT-banen. Elke baan bevat dan vast op een of andere manier wel een technologisch tintje. Laten we alles op alles zetten dat het meer en vooral leuke banen worden. Dit opinie-artikel is geschreven door Pablo Derksen, directeur Employability Services en Recruitment van IT-dienstverlener Sogeti. 

Management & Leiderschap

Opinie: Aanpak scholing is sleutel tot succesvolle digitale revolutie

Veel mensen zijn bezorgd over het verlies van banen vanwege de digitale revolutie. Pablo Derksen van IT-dienstverlener Sogeti denkt juist...

author Pablo Derksen

clock 2,5 min

Management & Leiderschap

Na de scholen gaan nu ook bedrijven aan het digiboard

Flipboards en whiteboards worden de komende vijf jaar massaal ingeruild voor digiboarden en touchscreens voorspelt Leo Wieling, Country manager Nederland...

author Romy Donk

clock 1,5 min