Winkelmand

Geen producten in je winkelmand.

Tegendraads reclamebureau

Een nieuwe vestiging openen maar vervolgens maandenlang klanten weigeren. Het Amerikaanse reclamebureau Anomaly zet het businessmodel op z'n kop. Kan dat wel goed gaan? Sprout sprak met de creatief directeur tijdens de Creative Company Conference.

Je leest nu: Tegendraads reclamebureau


Anomaly – een kantoor in New York en in Londen – is een hype in de internationale reclamewereld. Sinds zijn oprichting in 2004 is het elk jaar in omzet verdubbeld (omzet 60 miljoen dollar). In 2008 stonden ze op de 24ste plaats in de ’50 most innovative companies lijst van het Amerikaanse tijdschrift Fast Company. Wat maakt ze  spannend?


In zijn presentatie (‘I hate them’, zegt hij na afloop) moest Nathan Cooper het in ieder geval niet hebben van zijn presentatiekunsten. Nonchalant surfte hij zijn publiek door zijn powerpoint slides.  ‘Ik weiger te pitchen’, zegt Cooper – flets shirt, sneakers, biertje in de hand, na afloop.


Traditionele reclamebureaus werken vaak volgens uurtje-factuurtje, maar verdienen niets aan het uiteindelijke verkoopsucces van een door hen gerestyld  product. Anomaly – werkzaam voor merken als Converse, Coca Cola en Diesel- draait het om. Het reclamebureau doet alle projecten fixed price (kan voor hen aardig in de papieren lopen), maar behoudt wel het intellectuele eigendom van de reclamecampagne. In ruil voor het ontwerprisico (investering in campagne) vangt Anomaly een deel van de winst in vorm van royalty’s en in sommige gevallen een aandeel in het bedrijf.

Concreet idee


“Andere bureaus zijn zo vreselijk ineffectief met tijd omdat ze per uur betaald krijgen. Als wij een opdracht krijgen gaat dat niet langs verschillende afdelingen en dan weer terug naar de klant, maar wij duiken met vier man en de opdrachtgever een hok in en brainstormen een uur over de campagne.” Komen ze na een uur niet met een concreet idee de kamer uit, dan wordt er een nieuw team geformeerd. Kostenbesparing, “zo’n maand”, schat Cooper en klokt in rap tempo nog een biertje achterover.


“Hun pitch leek meer op een overnamebod”, zei Spence Kramer van vliegtuigmaatschappij Virgin in CNN Money. “Het woord reclame is niet een keer gevallen, maar ze kwamen met een heel businessmodel op de proppen waarmee we meer geld konden verdienen.” Daarin was gedacht aan styling van de airbus A320, het pimpen van de stewardessenpakjes en een pay per view verdienmodel voor de inflight entertainment. Anomaly maakt niet alleen een advertentie, maar werpt zich op als een soort business partner. En met dat totaalconcept wat niks weg had van een ordinaire reclamecampagne kaapte  Anomaly de miljoenenopdracht weg voor alle grote partijen.

Low-budget

 “Wij werken alleen met opdrachtgevers die onze mentaliteit begrijpen en daar deel  van willen uitmaken. Als de marketingmanager niet open wil zijn, heeft het geen zin.” De New Yorkse vestiging had de eerste negen maanden geen enkele klant omdat ze iedereen de deur wezen die niet bij hun concept aansloot. Midden in zijn verhaal valt Cooper stil als hij ergens een champagnekurk hoort poppen. ‘I was born for champgane’, zegt hij en spurt in de richting van het geluid van de bubbels om met twee glazen terug te komen.


Hoewel veel reclamebureaus zwaar te lijden hebben onder de crisis, lijkt Anomaly de nieuwe marktomstandigheden juist naar de hand te zetten door zich te specialiseren in low-budget campagnes. “Shit, we have no money’, is een veelgehoorde uitspraak de laatste tijd”, zegt Cooper. “Maar dat is ook helemaal niet nodig.” Hij komt met het voorbeeld van de campagne die ze laatst voor het Engelse merk Umbro maakten. Daarvoor  lieten ze de band Kasabian in ruil voor een wk-ticket, in Parijs het podium opgaan in een Engels voetbalshirt van het merk Umbro. Het filmpje van de reacties van het publiek- veel boegeroep en gefluit- werd de succesvolle Umbrocampagne.  “Het kostte een uur brainstormen en een wk-kaart, maar die hadden ze bij Umbro sowieso.”