Winkelmand

Geen producten in je winkelmand.

Chips van papier

Je leest nu: Chips van papier

Zonnecellen van papier? Een wegwerp-diagnosechip voor medisch gebruik? Leds? Onderzoekers van het MIT is driftig aan de slag met het aanbrengen van microcircuits op papier.

 

 

Het befaamde Massachusetts Institute for Technology liet deze week al papieren zonnecellen zien, die op papier zijn geprint. De Italiaanse oliemaatschappij Eni financierde het onderzoek, dat een flinterdunne en goedkope manier oplevert om zonlicht om te zetten in elektriciteit. Binnen 5 jaar zou de vinding marktrijp kunnen zijn.

Printen

Het MIT-lab print achtereenvolgens vijf lagen met verschillende functies (onder meer een fotogevoelige laag, een laag die de elektriciteit afvoert) op een papieren ondergrond. Het proces lijkt op het opdampen dat bekend is uit de halfgeielderindustrie, maar vindt wel onder normale temperaturen plaats.

Luxaflex als elektriciteitscentrale

Stroken met daarop de nieuwe cellen zouden uitstekend kunnen dienen als dakbedekking, en het spul lijkt ideaal voor Luxaflex die zichzelf terugverdient. Met één maar: het rendement van de MIT-vinding is met 1 luttel procentje nogal beroerd. De onderzoekers denken het te kunnen verbeteren tot 4 procent, nog altijd geen derde van wat een conventionele zonnecel presteert.

Wegwerp-diagnosechip

Nog meer papierwerk, ditmaal van de universiteit van Illinois en een startup: een papieren wegwerpchip die geschikt is om een diagnose te stellen bij HIV/Aids-patiënten. Het non-profit bedrijfje Diagnostics for All werkte tot nu toe met chemisch behandelde papiertjes die onder bepaalde condities verkleuren. De behoefte bestaat aan robuuste en goedkope tests die gedetailleerdere informatie kunnen geven.

Flexibele elektronica

Daarom worden proeven gedaan met lichtsensoren, leds en transistoren op papier, die samen de testchip vormen. De crux: het gaat om flexibele elektronica. Die is niet alleen buig- en zelfs rekbaar, maar ook goedkoper dan conventionele halfgeleiders doordat ze in Illinois eerst op de bekende siliciumplak worden geëtst en gedampd, maar vervolgens er weer vanaf worden 'gepeld' en op papier of textiel worden gedrukt.